.jpg)
دلم له خوشیان هه ولی گریانی دیت
چون له پانایی دونیا هیچ قه فسم نیت!
را بکم بو کیو خوشی دا پچرانی نی
چاوم دا پچریون به خوشیانی دونیایی
دله کان پیک گریدراوون تیکرا
ته خته گه می هل پیچراو ویکرا
هاوارگه ی دلم ئی له دورانه
زوور له من نیزیک، ئه و له دورانه
جامی شرابم پیه،داییم چاوم له دویه
بویه گه روم ته رئه که م یادیک بکه م له تیکرا
له بوو نمن هه ل قولینه !نه بونم دا خزینه!
ولام ده ده ن که زیندووم
له به ر چی هه ر نه مردووم
ئه ستیره هون نه کراوون
له ژیر هه وری ئاسمانن
دلم له خوشیان هه ولی گریانی دیت
«مایه له هونراوه جوانه کی سیمین بهبه هانی»
گراز قفس گریزم کجا روم، کجا من!
کجا روم که راهی به گلشنی ندارم
که دیده برگشودم به کنج تنگنا من
نه بسته ام به کس دل نه بسته کس به من دل
چو تخت پاره بر موج رها رها رها من
زمن هر آنکه او دور چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی
که ترکنم گلویی به یاد آشنا من
زبودنم چه افزود! نبودنم چه کاهد
.jpg)
رووژی سی شه مه ریکه وتی 9ی گولان له گه ل هیندیک هاوکاران قوتابخانه به بونی هات نه وه ی حاجیک. پییان دا گرت له سه ر دیتنی جه ناب عوثمانی ئه حمه دی نه مایه نــــــده ی شاری مه هابادبه بونه ی هاتنه وه له حه ج .
پیش چوونه ژوور،له به رکوچه ی وان چه ند ساتیک راوستاین هه تا هه مو هاوکاران بگه نیو و ده سته گولیک یاخوا راستان قوودووک شیرنی بوبه رین.
[ئه منی نه وسن بو شیرنیکه م زوور پی خوش بو،به لام کویر بم گوولیان هینا. هه رچه ند له ناو مالی وان به م ئاواته گیشتم.« بو گه مه»]
سرنج راکیشر ئه وه بو که هه ر ساتیک کاربه ده ستان پله ی بلا ئیدارات وه ک : ئاو ، بانک ، جه هادی که شاورزی، ... وه ک گورک له ده رگای مالانیان ده دا و مالی حاجیان ده ویست، ئیمه ش به هیندیکمان نیشان ده دا. پاشان خویان به ژووری مالی باب نه مایه نده دا ده کرد مه با دا که س بیان ناسی .
زوور سیر بوو قه ت شتی وا سیرم نه دی بو ده ت کوت له جه نگه له وه هاتووم ، چوون قه ت نه چومه جی وا . تازه ش ده زانم بویه هه ر له جی خوو مم. خوا مالو ئه وادان ، بویه ده لین« گایه کی ده بال گایه کی خی یان ره نگی ده گری یان خوو».
چوینه ژوور. دانشتین .که س ئه منی نه ده ناسی ،به لام ئه من مالی نه مایه ندم هه مو ده ناسی ،چوون مالی خالیان له ئاوایی مه بوو. «که س گوی به کلاوی نه پیوام»، له لای ژیر دانیشتم.
نه مایه نده به خیراتنی کردین ،ئه وانه ی دی ناسین- که ئه مه یان بردبو -به ناو به خیراتنی کردن. کوره هه ر بلیم ئیمه« قانگه لوشکی دوایی کلکی رویوی بوین» زوور باشتره .
دوای ساتیک کاربه ده س تانی ئیدارات یک یک هه س تانو چرو چاوی نه مایه ندیان وه ک سه گ سیحه بی بلیسیته وه،ده لیسته وه. دوو کولکه مه لاش ،که یکیان ورکه خوری خووم بوو- چون سلاوی لی نه کردم-، هاتن، چونه لای سه رو ، پالیان به نه ماینده وه دا . ســــــــلاوی لی نه کردم جا نازانم نه نیی دیتم یان نی ناسیمه وه.په زیراییان لی کردین مالیان ئا وه دان بیت. -ده ستم له ناو ده ستی مه لایه کان ناو خوم ئاشکرا کرد. بزانن ئاوان کویرن ئیمه ده بینین. -ئیمه ش هه ر کاری کار به ده س ته کانمان کرد و نه مایه ندمان ماچ کرد، چون چاوه روانیک مان لیی نه بو . چوونیشمان به و هویه بو: سه ری له قوتابخانه دا بوو وه کامپیتیریکی بو قوتابخانه ی منالان هینابو.
نوسینی ئه م مه به سته بوو وه نیه بلیم وا بو وا مان کرد. ته نیا ئه وه :
ئایا دوایی دو سالی دیکه له مالی حاجی عوثمان کوری مه لا ئه ح مه دی ره حمه تی و سیزاده خانم،ئو سه فه،ئه و لیستنه وه به و شیوه، ئه و پاوه ما قولانی له به ر ده رگا بو به خیراتنی میوانانیان راوستاون و له ژوو ره وه خزمه ت ده که ن، ئه و هه مو ماشی نه ی به ژووماره ی ئیداران، له مالوو به ر درگای وان ده بیندری؟نه به زاتو سیفاتی خوا.په س خاله عوثمان بزانه و ده زانی «قشقه لی پشتی گامیشن خورینن - شتیک شک ده بن بویه وات ده بینن». مه گه ربه و شه رتی ده وره ی دیکه ره هی بینی ته وه.
پاش خوا حافزی له کولان، ژن برایه که ی که پورزاشیتی -«قیله»[با ئه و ناوه ش به ویوه بنوسه و بی به ش نه بی ] -دیتمان ، هه مو مانی ده ناسی «وه ک قه لی بال شکاو بالی لی دان» . یان بلیم« وه ک رونی سه ی ده قالبی ده ی »سه ر خوش بو چون ئه مه ی به لاینگری حاجی ده زانی.
خاله عوثمان ئه وه ی بووت ده کری هه تا ماوه ت ما وه بیکه. کوره په شیمان ده بیوه . له ئه ژنویی خوت ده ده ی.
بوت ده لین :«وه ک...
.jpg)
ای کریکار ی بی وچان
ای تیکوشه ر به چستان
نه وستان به ساتی باران
دل برین له هه ر خوشیان
لیت پیروزبی له پیشان
رووژیک که بوته ترخان
*****
به یان که سه ر له بن لیفه ده ر دینی
که له باب له ناو کوخته دا قیره هه ل دینی
پیرریژن به ذیکران دل وه چله دینی
بیان به نه رمی کیش هه ستی وه دیدینی
...
کریکار به زوور خه و رای ده چله کینی
به سه ر له شی دا سوکانیی دینی
به په له ئه بیت واز له م خوشی بینی
له ناو باوشی خوشی دا خوی داپچرینی
...
بیانه یه
له گه ل قیری پیریژنی
هه ل ده ستی
له خوشی خوی دا ده پچری
نویژی ئاکا به په له
چون خوا زووری داوه تی ئه م ته مه.
توره که هه ل ده گری
چی تیدا ئه بی؟
پیخوری په نیر یا شیر ریژ(شیریژ)
له گه ل چه ن نانه ره قه برتاوی
لای مالیش بونی نه ماوه
بویه ئه وند ه ی قه در لی گیراوه.
هه ر به پی یان را ده کا
چون پار ه ی بو ده گه ریته وه
له گه ل هه تاو شه ر ده کا
به گشت گیان دا ئارق ده ریژی
بوو ؟
جیا له ماندو بون به م کاره
بووله ی سیحه ب مال ئه بیسی
ویژدانی کاری جارو بار
گه رو یی ریک ده کوشی.
وه ختی وچان دانه
سه ر شیلکه ده ر دینی
پشت له وینه ر زگی دادخنی
...
ئیواره یه و موچی ده وی
سیحه ب مال به بیانو رایکردو
کریکا ر برومال ئه بیته
مالو منال چاوه رین
…
ماموستایه تی !!!
نه کیوه
لی دا پچرینی بی و
له خوبایی،
نه ئاسمانه
له خوبایی بیت و
چاو له دوو،
نه حه رزه
چاو روانی هه بیتو
له دویی پاروی قه له و،
نه دریایه
خینکی نه ر ،
نه به فرو و مانگه
به رواله ت که م کا ،
نه سوزه یه
زه ردی ببینی ،
نه کانیاوه
به هوی رونی له خوبایی بی،
نه داره
ره گی بو هه میشه دا چه قان بیت،
نه رو باره
غه وری گر بیت،
نه گوله
به هه مو رنگی ده ر بیت.
...
ماموستایه تی
خوشه ویستی و
خولقینه ر،
دلی وی به وینه ی ده ریا به رینه
هه ل گری هه ر ئازاریکه و برینه،
دلی وی ئاگره
ئاگریکی سوته نیره
سوته نیری هه ر نا پالا و راویکه
هاورازی هه ر پلاوراویکه ،
گوی وی بیستراوه ی
هه ر ئازارو نه زانینیکه،
چاوی وی بینه ری هه ر
سه وزیو و بوریکه،
زوانی مه لحه می کاریگه ره
ئارام که ره وه یه
لابه ری هه ر چه له مه یه،
لیوه کانی خولقینه ری خوشیه،
پنجه جوانه کانی
با هاوکاری هوشی
هونه رمندی کی توانا و لی هاتویه،
قاچه کانی مرشیدیکی مرید دار،
په س به یک وشه:
ئینسانیکی راسته قینه
له تینی 360 خال پوخته بو
به زیی خوا به سه ری دا رژاوه
بویه به و پله یه گیوه
گه ر هه له م کردبیت
ماموستا نیه
...
« ارْحَمُوا الیَتَا مَی ». (العجلونی، 1416 : 1/178 ) ، ( ت / 48 ) : (بریتیمان رحم کنید).
پــــــدر مرده را سایــــه بر سرفکن
غـــــبارش بیفشان وخارش بکـــن (سعدی، 1386: 192)
چــو بینی یتیمی سرافکنــــــده پیش
مــــده بــوسه بر روی فرزند خویش ( همان : 192 )
برحمت بکـــن آبش از دیـــــده پاک
بشفقت بیفشانش از چهــــــره خاک (همان : 192 )
یـکی خار پای یتیـــمی بکنـــــــــد
به خــواب انـــدرش دید صدر خجند
همی گفت و در روضهها میچمیــــد
کز آن خار بر من چه گل ها دمیــــــد ( همان : 192 )
منبع: سعدی، مصلح الدین، (1382)، کلیّات ، براساس نسخه ی تصحیح شده ی محمد علی فروغی، چ8 ، تهران: ققنوس.
قامتش قیامت عشق است، او که مهربانترین فرشتهی خداست،
رئوف ترین سرچشمه مهربانیها و بهترین گل واژه هستی...
مادر کانون عاطفه و مهر است، بانوی مهربان خانه که چشمانش چلچراغ محبت است.
مادرها فرشتهاند ...
مادر یعنی همه زندگی ...
مادر، وسعت بیکران مهربانی و صبر است و تندیس همه خوبیها.
مادرعطر خوشبوی همه گلهاست، زلال هر چه عشق و زیبا ترین صدف اقیانوس هستی....
فرشتگان بردستانش بوسه میزنند، دریاها به آرامش بخشی اش غبطه میخورند،
نسیم عشق نام او را تا عرش خدا میبرد و خدا بهشتش را به زیر پای مادر میبخشد.
قلم از نگارش شکوهش ناتوان است او که شکوهمندترین واژه در کتاب مهربانی است.
آینه صداقتش بسان آتشی است که تا بلندای هفت آسمان عشق شعله میکشد و نگاه گرمش تلخیهای روزگار را برایمان سرشار از شکوفههای لبخند مینماید.
مادرم، امروز روزِ توست که شکوه مهرت عشق را معنایی دیگر میبخشد، ای زیباترین احساس...قشنگترین بنفشه... پرنورترین ستاره زندگی ... ای مهربانم ...
عاشقانه دوستت دارم...
روزت مبارک...
منالین دایه گیان:
نا توانین
نا زانین
به ده ست ناکین
ئه و تویی بی شایان
ریزت له لی بگرین
...
هیستا گه وره بووین
لیمان ناگه رین
بووار ناکه ین
کاتو سات ناکه ین
ریزت لی بگرین
...
ئیستا میان سالین
هو گر لامان نین
بووار زوور ده کین
به یه ک وشه:
هه مانن
...
به لام لام نه ماوه
کی ؟
دایکم نه ماوه
دایک نه ماوه
دا...
بو دیاری نه ماوه
بو... نه ماوه
بو... نه ماوه
هه ر لیم گه رین
من نه ماوم.
زور
ت ئه ژنو دان
هه ناسه ت درکان
له مالان یا چولان
ده ست به دووعا
راوستان.
خو وا راوه ستان
منالی دانی
یه زدانی بورهان
...
دایه گیان:
ئه و ده م که له ئامیزیت ده گر تم
به توندی و بی وچان هه لت ئه گرتم
به خوته وه ت ده کشیم
له به روکو و سینگی نه رمت
کانیت بو هه ل ده قولاندم.
له پاشان...
سه دان جار زیاتر ده سه رم
ده گه رایی،
به لام من
به نوکه نوک
جوابی چا که کانتم ده داوه.
...
به لام هیستا نه ده وه ستای
قونداقک ده کردم،
له سه ر رانی نرمت
یان له لانک
جیوبانی نه رمه ت
بو ساز ده کردم
لایه لایه ی دایکانت بو ئه خویندم.
...
گه وره تر بوم:
له کولان که ده گرامه وه
دیسان له ئامیزت ده گرتم
دایکو بابو که ست ده بر ده مراندم
بی وچان ده ستو لاقت پی ده شورتم
به و په نجه جوانانت ده زگت ...
گه وره تر بوم:
یان به واتاری دیکه لاو بوم
چت بو نه کردم؟
هه ول ندان به شه و و به روژ
له مال یا کیو...
به یک وتار
تنیا دزیو حیزیت بو نه کردم
تاکو بزمی زه ماوندت بو ریک خستم.
...
ئیستاش بو نه وان ئه وه ده کی
با بلیم:
...
«به کاکلان تیرت خوواردو نو به ی تی کولانه»
کیا دایک سه دان زیاتر له مانی نه ده کرد.
عاشقی است که بار را به مقصد می رساند وهر گونه سختی را سهل نماید .
این عشق و عاشقی و بردباری است . در این بازار از نگاه کور دلان این فداکاری ها کم رنگ یا بهتر بگوییم رنگ وبوی از وی باقی نمانده است. اما بایستی دید، اندیشید و به تفکر نشست. روزنه ها را با تعمق بیشتری از نظرگاه بگذرانیم. چه کار کنم، زبان در هنگام ترس یا عشق در انتقال پیام نارسا عمل می کند....
روز چهار شنبه 6 فروردین از سردشت عازم بانه و سقز و از آن جا عشق دیار معلم اخلاق سال 92 جناب آقای محمد علی محمدیان مرا به مریوان کشاند از سقز میان برد به مریوان عازم شدم. راه از میان پیچ و خم های دره ها می گذشت و مسافت نیم ساعتی هم جاده خاکی را تحمل، اما شوق رسیدن به مریوان تاب و توان را از ما گرفته و اجازه آب خوردن به ما را هم نمی داد.ساعت شش بعد ظهر به دیار معلم اخلاق رسیدم پس از پذیرش در مدرسه ام المومنین که مدرسه به حق برازنده ی این نام نبود پذیرش شدیم . در همان ستاد پذیرش جویای شماره معلم اخلاق سال (محمدیان شدم) . مسئول پذیرش شماره سرایدر مدرسه را به من داد ، به سرایدار زنگ زدم ، شماره همراه معلم اخلاق را گرفتم و پس از سلام و احوال پرسی شوق دیدار وی را با ایشان در میان گذاشتم . اما به عذر داشتن مهمان و تعارف به مهمانی ما در آن شب نتوانستم به دیدار وی مشرف شوم و قرا گذاشته شدفردا صبح به وی زنگ بزنم و به دیدار وی مشرف گردم .
صبح 7 فروردین پس از هماهنگی بعد از سیرو گذری بر زریوار و صرف صبحانه با وی هماهنگی کردم که در نزدیکی آموزش و پرورش مریوان که محل خدمت ایشان (مدرسه شیخ شلتوت) نیز جنب آموزش و پرورش بود دیدار نمایم.
در میدانی نزدیک ان جا منتظر ماندم ،به وی زنگ زدم، منزل نام برده هم در همان نزدیکی بود از دور سر و کله اش را دیدم با لباس کردی (رانکو چوغی سور) . به طرفش رفتم با وی دست زدم رو بوسی نمودیم. بوی عشق ،ملایمت ، آرامش، عطر ، ادکلن و ریش شش تیغش ما زیادتر سرمست کرد. عرض کردم پیدات کردم و چند ثانیه ای فقط به چهره اش نگریستم ، خودم را معرفی کردم .بعد سوال و جواب شروع شد. از وی خواستم از زندگی خودش برایم تعریف کند.
فرمودند: محمد علی محمدیان هستم متولد 1343 ؛
زادگاهت؟: روستای هستم. در روستای ذکی که روستای دور افتاده بود و در نقشه شهرستان مریوان که در دستم بود زادگاهش را به من نشان داد. دوران ابتدایی را در همان روستا به پایان رساندم .
از خدمتت و مدرک تحصلی؟: 23 سال خدمت آموزشی دارم. از این مدت هفت سال حق التدریس بودم . در حال حاضر پایه دوم در مدرسه شیخ شلتوت تدریس می نمایم. لیسانس آموزش ابتدایی هستم.
از دانش آموز جویای... ؟ : دانش آموز خانواده متوسط ،خانواده دو فرزند دارند، از لحاظ درسی خوب ، پدرش جوشکار ،خانواده از لحاظ مالی متوسط ، اما این حرکت انسان دوستانه مورد توجه و عنایت خیرین قرار کرفت .مادرش خانه دار ، بیماریش در دست معالجه ، خواهرش... ،
...
دلیل این حرکت انسانی؟ :با یک کلام :عششششق وهمدددرررردددی.
موضع گیری آموزش و پرورش ؟ تنها در راستای کاغذ بازی بوده است.
پس از گفتگوی چند دقیقه ای و در میان گذاشتن وضع آموزش و پرورش و جایگاه مقام معلم روبوسی و خداحافظ ...
روح طرح زیبایی را سوزن دوزی کنید. ( نیل دونالد والش:166)
به درک . (والش : 48)
زیاد معتقد به « تقدیر» نباشید خدا را هراسان نکنید. ( والش: 179)
[نگران نباشید ] مرگ وجود ندارد اما ترک وجود دارد. (والش : 181)
قدرت معجر آفرین در جمع ها یا اجتماعات بیش تر است. (والش: 186)
اگر عادت ندارید برای دوره ی طولانی آرام بمانید ...
کاری انجام ندهید جز این که خودتان را در برابر لحظه حال بگشایید .(والش :188)
