بابرده له
ورد بیرم...

 ای کاش نی خشکیده زیر پای رهگذران بودم

تا اینکه سازی باشم در خانه ای که صاحبس

انگشتی برای نواختن ندارد و فرزندانش ناشنوایند.

                                                                                     (جبران خلیل، ...خدایان زمین:42) 





نوشته شدهیکشنبه 25 خرداد 1393 توسط babrdala
.: Weblog Themes By www.NazTarin.com :.




💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران