به قول بابا طاهر عریان :
" به قبرستان گذرکردم کم وبیش
بدیدم قبر دولتمند و درویش "
"نه درویش بی کفن در خاک خفته
نه ثروتمند برده یک کفن بیش"
من بلند پروازی را می پسندم،
اما زندگی به بال هایم پرواز کردن نیاموخت.( جبران خلیل:47)
دختری به کوروش کبیر گفت :
من عاشق تو هستم ! کوروش گفت من لایق شما نیستم
لیاقت شما برادرم هست که از من زیباتر هست
و اکنون در پشت سر شما ایستاده است
دخترک به پشت سرش نگاه کرد اما کسی نبود ؛
کوروش کبیر به او گفت اگر عاشق بودی
پشت سرت را نگاه نمیکردی
که نیشکی جوانو له بار
وتی به کوورووشی زوور دار
ئه من عاشقی توم یک جار!
کوورووش وتی به نه رمه:
شایانی ئیوه نیمه
شایانی ئیوه برامه
که پاراوتر له منه؛
ئیستاش به ناز بروانه
له پشتی تو واستاوه،
که نیشکه ئاوری داوه
به لام که س نه بو به م لا وه
کوورووش وتی به م تونیاوه:
گه ر عیشقت به دل بایه
ئاوری پشت سه رت نا ره وایه.
دشمنی نکردم ، مگر اینکه سلاحی بود
که با آن از خودم دفاع می کردم ولی اگر
ضعیف نبودم این سلاح را [هم] انتخاب نمی کردم.(جبران خلیل ، اندیشه های نو : 21)
رود به طرف دریا می شتابد چه
چرخ آسیاب بشکند یا نشکند. (جبران خلیل ، اندیشه های نو : 21)
دوری کنید از کسی که پر گویی را دانایی،
سکوت را نادانی و دو رویی را هنر تصور می کند.(جبران خلیل ، اندیشه های نو : 20)
وقتی ازدرمندی به همسایه ات شکایت می کنی،
جزئی از قلبت را به او هدیه می کنی،اگر بلند
همتباشد ، از تو تشکر می کند و اگر پست
همت باشد،تو را حقیر می شمارد.(جبران خلیل ، اندیشه های نو : 19)
میان مردم قاتلینی هستند که
هر گز خونی نریختند ، دزدانی که
هرگز ندزدیدند،دروغگویانی که جز
راستی چیزی نگفته اند.( جبران خلیل:22)
[اگر منزل زندگی ] تاریک بود
نمی توانی آن را با چراغ نزدیکانت
روشن کنی و اگرخالی بود ،
نمی توانی آن را از خیرات
همسایه ات پر کنی.
[روشن و پر کردن منزل زندگی دست خودت است] (جبران خلیل:36)
به مرد بزرگ جیزی ندهید بلکه
از او بگیرید و این گونه او را تکریم کنید. (خبران خلیل: 103)
