« ارْحَمُوا الیَتَا مَی ». (العجلونی، 1416 : 1/178 ) ، ( ت / 48 ) : (بریتیمان رحم کنید).
پــــــدر مرده را سایــــه بر سرفکن
غـــــبارش بیفشان وخارش بکـــن (سعدی، 1386: 192)
چــو بینی یتیمی سرافکنــــــده پیش
مــــده بــوسه بر روی فرزند خویش ( همان : 192 )
برحمت بکـــن آبش از دیـــــده پاک
بشفقت بیفشانش از چهــــــره خاک (همان : 192 )
یـکی خار پای یتیـــمی بکنـــــــــد
به خــواب انـــدرش دید صدر خجند
همی گفت و در روضهها میچمیــــد
کز آن خار بر من چه گل ها دمیــــــد ( همان : 192 )
منبع: سعدی، مصلح الدین، (1382)، کلیّات ، براساس نسخه ی تصحیح شده ی محمد علی فروغی، چ8 ، تهران: ققنوس.