دلم له خوشیان- سیمین بهبه هانی

---

دلم له خوشیان هه ولی گریانی دیت

چون له پانایی دونیا هیچ قه فسم نیت!

را بکم بو کیو خوشی دا پچرانی نی

چاوم دا پچریون به خوشیانی دونیایی

دله کان پیک گریدراوون تیکرا

 ته خته گه می هل پیچراو ویکرا

هاوارگه ی دلم ئی له دورانه

زوور له من نیزیک، ئه و له دورانه

جامی شرابم پیه،داییم چاوم له دویه

بویه گه روم ته رئه که م یادیک بکه م له تیکرا

له بوو نمن هه ل قولینه !نه بونم دا خزینه!

ولام ده ده ن که زیندووم

 له به ر چی هه ر نه مردووم

ئه ستیره هون نه کراوون

 له ژیر هه وری ئاسمانن

دلم له خوشیان هه ولی گریانی دیت

«مایه له هونراوه جوانه کی سیمین بهبه هانی»

 دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من

گراز قفس گریزم کجا روم، کجا من!

کجا روم که راهی به گلشنی ندارم

که دیده برگشودم به کنج تنگنا من

نه بسته ام به کس دل نه بسته کس به من دل

چو تخت پاره بر موج رها رها رها من

زمن هر آنکه او دور چو دل به سینه نزدیک

به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من

نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی

که ترکنم گلویی به یاد آشنا من

زبودنم چه افزود! نبودنم چه کاهد