بابرده له

ورد بیرم...

شاری شیرینم سابلاغ 4 بانه مه ر

دله! وا شاری مه هاباده وه ره!

کابه ته،رووگه ته، کرنووشی به ره!

توزی له و خا که به سهر خوتا که

توزی پیروزه له دنیا تاکه

توزی چاوی دلی نابینایه

لیره کل بوو کله که ی سینایه

له چ جی ناوی مه هاباد بینی

بو هه موو چاوی به رز ده نوینی

[بو کوردستان ، ماموستا هه ژار]

نوشته شدهیکشنبه 06 اردیبهشت 1394 توسط babrdala

.: Weblog Themes By www.NazTarin.com :.

درباره

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید روحم از کثرت میوه های رسیده سنگین شده است . آیا کسی نیست که بیاید و ان را بچیند و از این کار خشنود شود. (جبران خلیل: 38) ای کاش چاه خشک و بی آبی بودم و مردم درونم سنگ می انداختند،زیرا برایم آسان ترو قابل تحمل تر بود تا این که چشمه ای جوشانی باشم و همه از من بگذرند ،بی انکه ابی بنوشند. (جبران خلیل، باغ ای کاش ، درخت بی گل و میوه ای بودم ،زیرا دشواری پرباری بسی تلخ تر از قحطی و بی ثمری است و درد و رنج ثروتمندی که کسی پیدا نمی شود تا چیزی ازاو دریافت کند ، بیشتر از عذاب و درد سائلی است که بخشنده ای نمی یابد تا چیزی به او بدهد. (جبران، باغ پیامبران و خدایان زمین:41) با این حال... خواهشمند است بدون درج نظر ما را تنها نگذارید ، چون هر امری و رهنمودی از طرف بزرگواران بازدید کننده باعث پر بار شدن وبلاگ می گردد. باتشکر فراوان از شما بزرگواران و آرزوی زندگی سبز برای کل هستی .
taher.mohamade@yahoo.com

ارشیو

مطالب قلبی

نویسنده

دسته بندی