روزی حضرت عمر (رض) بر مردی گذشت که به جذام مبتلا بود و کور و کر و لال نیز بود.
به همراهان خویش گفت : آیا از نعمت های الهی در این شخص چیزی می بینید؟ گفتند : خیر
عمر(رض) گفتند: مگر نمی بینید که بی آن که به خود فشار آورد به راحتی قضای حاجت می کند؟
همین خود نعمتی از جانب خداست که به وی داده شده است.(حیاه الصحابه:2/666)
نوشته شدهجمعه 21 تیر 1392
توسط babrdala
