تفاوت عرفان و تصوف

---

تفاوت عرفان و تصوّف

          اگر چه اين دو كلمه غالباً مترادف هم به كار مي روند ، امّا(( از لحاظ معني و اصطلاح تفاوتهايی دارند ؛ به اين معني كه تصوف روش و طريقة زاهدانه اي است براساس مباني شرع و تزكية نفس و اِعراض از دنيا براي وصول به حق و سير به طرف كمال ؛ امّا عرفان يك مكتب فكري و فلسفي متعالي و ژرف براي شناختن حق و شناخت حقايق امور و مشكلات و رموز علوم است ، آن هم البته نه به طريق فلاسفه و حكما ، بلكه از راه اشراق و كشف وشهود .  )) [2]  

         روحاني ،  به نقل از ابوعلي سينا مي نويسد : ((  اعراض كننده  از مال دنيا و خوشي ها ي آن زاهد نام دارد و كسي كه بر عبادت مواظبت مي كند عابد است و آن كه در قدس جبروت مي انديشد و منصرف و متوجّه آن است و پيوسته حالت تابش و اشراق نور حق در درونش هست عارف است و بعضي از اين ها  با بعضي ديگر مي آميزد . ))[3]   

         (( تصوف يك نحله و طريقه سير وسلوك عملي است كه از منبع عرفان سرچشمه گرفته است ، اما عرفان يك مفهوم عام كلي تر است كه شامل تصوف و ساير نحله ها نيز مي شود به عبارت ديگر نسبت ما بين تصوف و عرفان به قول منطقيان عموم و خصوص من وجه است))[1]