احْفَظْ مَا بَیْنَ لِحْیَیْکَ ».
(العجلونی ، بی تا : 1/58) ؛ (ت/30): (اعضای ما بین دو آرواره ات را حفظ کن).
زبان را نگهــــدار بایـــــد بــــــدن
نبایــــــد زبان را بــــزهــــر آژدن (فردوسی،1375 :7 /259)
زبان به کام درافعی است مرد نادان را
حذرت باید کردن همی ازآن افـــــعی (ناصر خسرو،489:1386)
بلای آدمی باشــــــــد زبانـــــــش
که دروی بسته شد ســـــود و زیانـش (همان :516)
زبان دربســــته بهتــــر، سرنهفــــته
نماند سرچــــــو شــــد اسرار گفته (همان : 555)
سرت را از زبان بيم هـــــــلاك است
وزو در سر خـــرد انـــديشناك است (همان: 555)
زبان درمیان دو لب چـــــــون نیامی
که ناگه از او برکشی هنــــــــدوانی (منوچهری؛ 1370 :139)
زبانى كه باشــــــــد بريــــده زجاى
از آن به كه باشـــــــد دروغ آزمــاى ( اسدى ، 242:1354)
زبان را بپاى از بد انـــــــديش دوست
كه نزديكتر دشمــــــن سـرت اوست (همان :22)
اگر ســلامت خــــــواهی به هر مقام
زبان مکن درازکه آن خنجری است خون آلود (عطار،1373: 54 )
احْفَظْ مَا بَیْنَ لِحْیَیْکَ ».
(العجلونی ، بی تا : 1/58) ؛ (ت/30): (اعضای ما بین دو آرواره ات را حفظ کن).
زبان را نگهــــدار بایـــــد بــــــدن
نبایــــــد زبان را بــــزهــــر آژدن (فردوسی،1375 :7 /259)
زبان به کام درافعی است مرد نادان را
حذرت باید کردن همی ازآن افـــــعی (ناصر خسرو،489:1386)
بلای آدمی باشــــــــد زبانـــــــش
که دروی بسته شد ســـــود و زیانـش (همان :516)
زبان دربســــته بهتــــر، سرنهفــــته
نماند سرچــــــو شــــد اسرار گفته (همان : 555)
سرت را از زبان بيم هـــــــلاك است
وزو در سر خـــرد انـــديشناك است (همان: 555)
زبان درمیان دو لب چـــــــون نیامی
که ناگه از او برکشی هنــــــــدوانی (منوچهری؛ 1370 :139)
زبانى كه باشــــــــد بريــــده زجاى
از آن به كه باشـــــــد دروغ آزمــاى ( اسدى ، 242:1354)
زبان را بپاى از بد انـــــــديش دوست
كه نزديكتر دشمــــــن سـرت اوست (همان :22)
اگر ســلامت خــــــواهی به هر مقام
زبان مکن درازکه آن خنجری است خون آلود (عطار،1373: 54 )
رو زبان را در دهان محــــــبوس دار
وز خــــلایق ، خـویش را مأیوس دار (همان : 54)
چــوخـوش گفت فرزانه ى پـيش بين
زبان گـوشتين است و تيــــغ آهنــين (نظامى ، 815:1387)
گفتـــــه با دشمن زبان تیـــغ تــــو
آنچه ازمه برسرخــــویش آمــــــده (اثیراخسیکتی،1337 :457)
ملک المــــــوت هرکسی پیـــداست
ملک المـوت مــن ، زبان مـــن است (همان :331)
زبان در دهان اى خردمنــــــد چيست
كليـــــــــد در گنــــج صاحب هنر
چـــودر بسته باشد چه دانـــــد كسى
كه گــــوهر فروش است يا پيـــله ور (سعدى ،17:1382)
آدمی را زبان فضیحـــــــه کــــــند
جـــــــوز بــــی مغز را سبــکباری (همان :152)
شد به ســـــخن تیــــغ زبان درفشان
گشت سخن گـــــوهرتیـــــغ زبان (خواجوی کرمانی،1370 :19)
تیـــــــغ ســـخن را به زبان داده اند
و آب وی از جــــوهر جان داده انــد (همان :19)
گنـــــج روان شــــد دل وافعی زبان
فرق بسی باشــــــــد ازاین تابــه آن (همان : 32)
نقـطه ی نطــــــــق است ترا بر زبان
گشــــته از آن نقــــــطه زبانت زیان (جامی،1385 413)
بهــــر آزار مکـــــش تیـــــغ زبان
بر زبـــــونان مگــــذر تیــــغ زنان (جامی ،1386 :545)
زبـان بســـــــيار سر به باد داده است
زبان سر را عــــــدوى خانه زاد است (وحشى بافقى، 424:1386)
هر که را تیغ زبان نیست به فرمان صائب
عاقبت کشته ی شمشیر زبان می گـردد (صائب1339: 323)
این چه تیــــــــــغ زبان زهرآلـــود
این چـــــه لعـــل لب شکر باراست (صائب1339: 255)
پاس گفتار، نگـهبان حیات ابــــدیست
شمـع، از تیز زبانی است که سرمی بازد (همان:462)
ای بسا کس که ابلــــــها نه بـــــداد
سرسبــــــــزش زبان سرخ ببــــاد (ادیب ،1380 :672)
گفت احــــــــمد ســــلامت انسان
بی یقیــــــن بسته شد به حفـظ لسان (همان :672)
زبان تیغش چــــــون آید ازنیام برون
ز بیم تیــــــغ زبان در نـیام بایدکــرد (قاآنی،1380 :63)
