« اِذَا أرَادَ الله بِعَبْدٍ خَیْراً صَیَّرَ حَوائِجَ النَّاس ِإِلَیْهِ » . ( ت/36 ) : (هرگاه خداوند عبدی را دوست بدارد نیازهای مردم را به او بر میگرداند).
گــــــر بر آری حاجت مــــحتاج را
بر ســــــراز اقــــــبال یابی تاج را ( عطار، 1373 : 92)
مـــــومنی را با تـــــو چون افتاد کار
تا تــــــــوانی حاجت او را بـــرآر ( همان: 92)
بــــر نیکـــــمردی فــــرستاد کس
کــــه صعبم فرو مانــــده فریادرس
به همت مــدد کن کـــه شمشیر و تیر
نـــــه در هر وغایی بــــود دستگیر ( سعدی، 1386: 259 )
نوشته شدهسهشنبه 18 فروردین 1394
توسط babrdala
