بابرده له

ورد بیرم...

قازی ئاوا ده ه ی چهیل

چومی قازیاوی له خیلی خالان

شله ژاندوومی ده گه ل مندالان

خانووه ره ملینه له لام خوش بوو به لام

لیم ده روخایه وه، ئیسته ش هه ر وام

[بو کوردستان ، ماموستا هه ژار]

ده شتوو ده مه ن و سه وزایی جی خویی ده گه ل داروو به ردوو خروو دول گو ریوه ته وه . ئاوایی قازی ئاوا چه ند سالیک پیش له دایک بونم ئیستا له ژیر سه دی مه ها باد دایه . (ره سم له کاک لوقمان مه حه مه دی)

نوشته شدهشنبه 01 فروردین 1394 توسط babrdala

.: Weblog Themes By www.NazTarin.com :.

درباره

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید روحم از کثرت میوه های رسیده سنگین شده است . آیا کسی نیست که بیاید و ان را بچیند و از این کار خشنود شود. (جبران خلیل: 38) ای کاش چاه خشک و بی آبی بودم و مردم درونم سنگ می انداختند،زیرا برایم آسان ترو قابل تحمل تر بود تا این که چشمه ای جوشانی باشم و همه از من بگذرند ،بی انکه ابی بنوشند. (جبران خلیل، باغ ای کاش ، درخت بی گل و میوه ای بودم ،زیرا دشواری پرباری بسی تلخ تر از قحطی و بی ثمری است و درد و رنج ثروتمندی که کسی پیدا نمی شود تا چیزی ازاو دریافت کند ، بیشتر از عذاب و درد سائلی است که بخشنده ای نمی یابد تا چیزی به او بدهد. (جبران، باغ پیامبران و خدایان زمین:41) با این حال... خواهشمند است بدون درج نظر ما را تنها نگذارید ، چون هر امری و رهنمودی از طرف بزرگواران بازدید کننده باعث پر بار شدن وبلاگ می گردد. باتشکر فراوان از شما بزرگواران و آرزوی زندگی سبز برای کل هستی .
taher.mohamade@yahoo.com

ارشیو

مطالب قلبی

نویسنده

دسته بندی