خوشم ده ویی ،
ئه ت پاریزم،
وات ئه پارزم
که س بیری پی نا کا،
خیالی خوی به مه
چی دی هاروژ نا کا،
کولانی چی!!!
بن پچکیش هه ر نا کا
چون به یک جار
ته ر می کوون ئاو زیر نه کرا،
ئه ت پاریزم،
پروردم له سه رچی؟
ناسک خیالم
ده زانی له سه ر چی؟
نا!! نا!! تیری بیرت
وا به ساکار تیی نا چی؟
چون ده بی:
را خه ری نویم چی !!!
جلوو به رگیشم
به جی دارو به رد
راهی له ی جار جالوو که ده بی
ئا گری ئا سنیش
به زور تیم نا چی.
کارو بارم وینی قالونچه
به ره و پشت پال نان نا بی.
روشتنم وینه ی حاجی لوک
به تووند و تیژیی نا بی،
وینه ی میروو
بلام تیک شکاندنم
له شی میروو ی شوشه یی نابی.
هه لوش نیم چاوی ته ما حیم بی
حه قی ژین دا پچرین
له وو له ویم بی،
ته نیا په ره سلیرکم
بی ئازام
لیم گه رین
په ریشن ناویمه سه ر
جو جه لانی خیالم.
لاش خور نیم، له به ر زایی بروانم
برماوی قه لو قاژوو بیته به ر چاوم
گه لیکیش تیرم
تیری زگ نیم !
لیو لی رژاوه ی بیروو فیکراوم
به وینه ی سیره
خوراک به ده ست دینم
بن به ردوو به فر
به ده ندوک ده هاروژینم.
زانیتان بو وام ؟
نا! نا! نا !...
چاک هه ل پیچراوم
دایکی ولاتم ،
ده مه لوتکه ی ناوم
قونداغ کراوم
بروای کوونی نه ته وم
له ژیر چالیی دیته وه
خوی ئه و گه له م دیسان
به تیگرایی گر ته وه
چوون وا ده بی؟
ماموستای ژیرم
میشکی ئاو داوم
ره ره وی ژیانی
له ده ست به ر داوم
پینوسه کی خوی
که بیرو هوشه
وه ده ستی داوم
ئیدی له وو دواو
خال آآآآ.... دیته به ر چاوم
