بابرده له
ورد بیرم...

 ای کاش نی خشکیده زیر پای رهگذران بودم

تا اینکه سازی باشم در خانه ای که صاحبس

انگشتی برای نواختن ندارد و فرزندانش ناشنوایند.

                                                                                     (جبران خلیل، ...خدایان زمین:42) 





نوشته شدهیکشنبه 25 خرداد 1393 توسط babrdala
.: Weblog Themes By www.NazTarin.com :.




نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
$captcha_html
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا